Fundacja Filmowa im. Władysława Ślesickiego

EN

Jesteś tutaj: Aktualności » 2018

Aktualności z 2018 roku

RETROSPEKTYWA I WYSTAWA: WŁADYSŁAW ŚLESICKI JEST NIEPOWTARZALNY 

W dziesiątą rocznicę śmierci reżysera, Fundacja Filmowa im. Władysława Ślesickiego zaprasza do warszawskiego Kina Iluzjon na wydarzenia poświęcone twórcy „W pustyni i w puszczy” i „Rodziny człowieczej” oraz innych filmów fabularnych i wielokrotnie nagradzanych dokumentów. Retrospektywę zakończy koncert zespołu Marzeny Majcher z wizualizacjami zaczerpniętymi z fragmentów pokazywanych filmów. Zapowiedzią retrospektywy będzie spotkanie z książką „Z Tomkiem i Moniką w pustyni i w puszczy” 25 listopada w Big Book Cafe.

Jednym z zadań naszej Fundacji jest przybliżanie twórczości mojego ojca, Władysława Ślesickiego, który został zapamiętany jako reżyser „W pustyni i w puszczy”, ale największe sukcesy odnosił jako dokumentalistamówi Adam Ślesicki, syn reżysera. Dlatego szczególnie zapraszam na projekcje, na których prezentujemy właśnie te wcześniejsze prace. Będą to oczywiście najbardziej nagradzane: „Płyną tratwy”, „Rodzina człowiecza”, czy „Zanim opadną liście”, ale też mniej znane filmy. Ciekawostką może być fakt, że w jednym z nich, pt. „Góra” wystąpiła moja mama, Barbara Ślesicka: film opowiada o nauczycielce, która codziennie pokonuje wiele kilometrów w górach, by dotrzeć do szkoły.

Tytuł wystawy i retrospektywy „Władysław Ślesicki – jest niepowtarzalny” został zaczerpnięty z napisanego w 1966 r. przez Stanisława Janickiego artykułu: Ślesicki należy do tych reżyserów, którzy choć mówią stale o tym samym – potrafią powiedzieć coś nowego. Może właśnie na tym polega talent i wrażliwość artysty? Ślesicki jest niepowtarzalny. Na szczęście! Bo mrówki po plecach zaczynają mi chodzić, że znalazłby się ktoś, kto zacząłby go naśladować. Zbyt wiele takich potworków zrealizowanych przez znakomitych kopistów oglądaliśmy już na ekranie. Wystawa została przygotowana przez Piotra Pławuszewskiego oraz zespół Centrum Kultury Zamek w Poznaniu i zaprezentowana po raz pierwszy na festiwalu OFF Cinema w 2013 roku.

Tematem, do którego często powracał Władysław Ślesicki był los mieszkańców polskiej prowincji, chyba najpiękniej przedstawiony w „Rodzinie człowieczej”. Film został doceniony w Wenecji, gdzie otrzymał Grand Prix oraz w Krakowie, gdzie został wyróżniony Złotym Lajkonikiem (1966 r.). Wśród innych nagradzanych dokumentów znalazły się „Płyną tratwy” (Złoty Smok na Krakowskim Festiwalu Filmowym w 1962 r.) oraz „Zanim opadną liście…” (Srebrny Lajkoniki na KFF w 1964 r.).

W programie Kina Iluzjon znalazł się również nakręcony wspólnie z Kazimierzem Karabaszem dokument „Ludzie z pustego obszaru”, opowiadający o młodzieży z warszawskiej Pragi (1957 r.) oraz fabuły. Najpopularniejszą z nich „W pustyni i w puszczy” (1973 r.) obejrzało ponad 30 mln widzów, dzięki tej frekwencji zdobyła w polskim box office drugie miejsce, zaraz po „Krzyżakach”. Filmem otwarcia retrospektywy będzie natomiast „Droga daleka przed nami”, w której Ślesicki opowiedział wojenną historię młodych harcerzy z Szarych Szeregów po upadku Powstania Warszawskiego. Film inspirowany był jego własnymi przeżyciami.

– Mój tata był bardzo uważnym, wnikliwym obserwatorem i taki właśnie, obserwacyjny charakter ma wiele jego filmów, zwłaszcza dokumentalnych – bez komentarza, czasem z minimalnymi dialogami. To podejście dokumentalisty towarzyszyło mu też w pracy nad filmami fabularnymi, dlatego na przykład w filmie o przygodach Stasia i Nel, oprócz samej warstwy przygodowej widzimy bardzo interesujące obrazy przedstawiające Afrykę. Oczywiście była to już Afryka lat 70 XX wieku, ale miejscami niewiele się różniła od tej sienkiewiczowskiej, dziewiętnastowiecznej. Moim zdaniem ten aspekt filmu jest równie interesujący zauważa Adam Ślesicki.

O przenikaniu się dokumentu i fabuły mówił rozmowie opublikowanej w „Ekranie” w 1966 r. Władysław Ślesicki: Mój pogląd na wykonanie zawodu reżysera-filmowca jest następujący: należy kręcić filmy tylko wówczas jeśli ma się przekonanie, że temat zawiera istotne treści, a chęć ich przekazania wypływa z osobistej wewnętrznej potrzeby autora. Ważne jest to co autor ma do powiedzenia, a nie jaki rodzaj filmowy wybiera. Zresztą w moim przekonaniu obydwa rodzaje filmu, fabuła i dokument, coraz bardziej zbiegają się: w dokumencie zarysowuje się dążenie do tego, aby docierać „pod powierzchnię zjawisk”, do psychologii, życia intymnego — w fabule natomiast coraz częstsze są próby przedstawiania zdarzeń z dokumentalną wiernością, ucieczka od „typowej” dramaturgii, anegdoty, w stronę bliższych życiu luźnych konstrukcji wypełnionych marginesem, dygresjami.

Filmy Władysława Ślesickiego były nagradzane nie tylko w Wenecji i Krakowie, ale i w Lipsku, Kordobie (Grand Prix), Buenos Aires, Bergamo (Nagroda Główna), Guadalajarze i Oberhausen. W 1969 roku reżyser otrzymał nagrodę indywidualną II stopnia Ministra Kultury i Sztuki, a w roku 1976 odznaczono go Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. W 2007 roku Stowarzyszenia Filmowców Polskich nagrodziło go za wybitny wkład w rozwój polskiej kinematografii, a pośmiertnie został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski za „wybitne zasługi dla niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej i za osiągnięcia w pracy twórczej na rzecz rozwoju polskiej kinematografii”.

Historię twórczości Władysława Ślesickiego przedstawia zaprojektowana przez Piotra Pławuszewskiego wystawa, której wernisaż odbędzie się w Kinie Iluzjon 1 grudnia o godz. 19.00. Otwarciu wystawy towarzyszyć będzie promocja książki napisanej przez kuratora pt. „Po swojemu. Kino Władysława Ślesickiego”. Profesor Uniwersytetu Adama Mickiewicza dr hab. Mikołaj Jazdon napisał o niej: Szlachetna i piękna twórczość Władysława Ślesickiego znalazła wreszcie godnego jej monografistę. W napisanej z pasją i znawstwem książce Piotr Pławuszewski odmalowuje obraz wyjątkowego artysty polskiego kina, autora lirycznych dokumentów o bezpowrotnie minionym świecie cygańskich wędrówek i flisackich wypraw oraz niezmąconego cywilizacyjnym hałasem życia w na poły dzikich przestrzeniach polskich gór i pojezierzy. Reżyser „Ruchomych piasków” oraz „W pustyni i w puszczy” jawi się na kartach tej książki jako artysta o sprecyzowanym i spójnym programie artystycznym, wrażliwy outsider, który zapłacił wysoką cenę za wierność sobie.

Retrospektywę zakończy, w środę 5 grudnia o godz. 21.00, koncert Marzeny Majcher (syntezator, wokal, exformer interaktywny) z wizualizacjami Andrzeja Wojciechowskiego. Na gitarze basowej zagra Michał Pałka-Keff.

Tydzień przed rozpoczęciem retrospektywy Fundacja im. Władysława Ślesickiego zaprasza na czytanie przeznaczonej dla młodych czytelników książki reżysera „Z Tomkiem i Moniką w pustyni i w puszczy”, które odbędzie się w niedzielę 25 listopada o godz. 12.00 w warszawskiej Big Book Cafe. Pełna anegdot lektura jest zarazem relacją z planu filmowego i opowieścią o podróżniczych perypetiach ekipy filmowej. W trakcie spotkania syn reżysera, producent filmowy Adam Ślesicki także opowie o swoich doświadczeniach z filmem.

Koordynatorką retrospektywy i wystawy jest Natalia Bednarska, a głównym organizatorem Fundacja Filmowa im. Władysława Ślesickiego, przy wsparciu Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Partnerami są: Filmoteka Narodowa – Instytut Audiowizualny, Kino Iluzjon, Krakowski Festiwal Filmowy, Centrum Kultury Zamek i festiwalu OFF Cinema, Wytwórnia Filmów Dokumentalnych i Fabularnych, Studio Filmowe Kadr oraz Big Book Cafe.

PROGRAM WYDARZEŃ:  24 listopada oraz 1 5 grudnia 2018 r.

 

25 XI — niedziela, Big Book Cafe, ul. Dąbrowskiego 81, Warszawa

12.00  czytanie książki „Z Tomkiem i Moniką w pustyni i w puszczy”, oraz spotkanie z synem Władysława Ślesickiego, producentem filmowym Adamem Ślesickim  

1 XII — sobota, Kino Iluzjon, ul. Narbutta 50A, Warszawa

18.00  - wernisaż wystawy, promocja książki Kino Iluzjonfoyer

20.00 - projekcja „Droga daleka przed nami” Kino Iluzjon sala Mała Czarna  

2 XII niedziela, Kino Iluzjon, ul. Narbutta 50A, Warszawa

16.00 projekcja „W pustyni i w puszczy” cz. I Kino Iluzjon sala Mała Czarna

18.00 projekcja „W pustyni i w puszczy„ cz. II Kino Iluzjon sala Mała Czarna

3 XII poniedziałek, Kino Iluzjon, ul. Narbutta 50A, Warszawa

19.00 projekcja zestaw dokumentalny I Kino Iluzjon sala Mała Czarna

4 XII wtorek, Kino Iluzjon, ul. Narbutta 50A, Warszawa

19.00 projekcja zestaw dokumentalny II Kino Iluzjon sala Mała Czarna

5 XII środa, Kino Iluzjon, ul. Narbutta 50A, Warszawa

19.00 projekcja zestaw dokumentalny III Kino Iluzjon sala Mała Czarna

21.00 — koncert — Marzena Majcher z zespołem — Andrzej Wojciechowski, Michał Pałka-Keff. Dźwięki z pustego obszaru – muzyka do filmów Władysława Ślesickiego — Kino Iluzjon — sala Stolica

22.00 finisaż wystawy Kino Iluzjon foyer.

Wstęp na wszystkie wydarzenia jest bezpłatny (na podstawie ograniczonej puli wejściówek, które można odbierać w kasie kina od 16 listopada).

ZESTAW DOKUMENTALNY I

„Gdzie diabeł mówi dobranoc”

„Ludzie z pustego obszaru”

„Spacer w Bieszczadach”

„Opowieść o drodze”

ZESTAW DOKUMENTALNY II

„Wśród ludzi”

„Ludzie i ryby”

„Płyną tratwy”

„Góra”

ZESTAW DOKUMENTALNY III

„Zanim opadną liście”

„Rodzina człowiecza”

„Chyłe pola”

OPISY FILMÓW:

„Gdzie diabeł mówi dobranoc”, 1956

reż. Władysław Ślesicki, Kazimierz Karabasz

Portret najbiedniejszej dzielnicy Warszawy Targówka. Pierwszy film dwóch młodych absolwentów PWSF w Łodzi opowiadający o niekończącej się budowie Dzielnicowego Domu Kultury i odsłaniający nędzę warszawskich przedmieść. Symbolem zawiedzionych nadziei stał się widmowy gmach nieukończonego, lokalnego „pałacu kultury”. W jego murach – w jednej ze scen – echem odbijają się głosy poirytowanych ludzi, dla których nie starczyło miejsc w pobliskiej, niewielkiej salce projekcyjnej objazdowego kina.

„Ludzie z pustego obszaru”, 1957

reż. Władysław Ślesicki, Kazimierz Karabasz

Bohaterowie tego filmu, młodzież z warszawskiej Pragi, pokazani zostali z sympatią i uwagą. Wyraźnie zaznacza to komentarz do filmu, unikający definitywnych ocen, za to stawiający pytania i cytujący wypowiedzi młodych bohaterów. Na początku pojawia się napis: Film ten jest opowiadaniem o pewnej, poznanej przez nas grupie młodzieży. Ludzie których pokazujemy, są podobni do bardzo wielu swoich rówieśników. Jest to jak gdyby synteza naszych obserwacji. Zamiarem filmu jest zasygnalizowanie problemu, którego korzenie tkwią głęboko w życiu społeczeństwa. Realizatorzy.

Opowieść o drodze, 1958

reż. Władysław Ślesicki

Władysław Ślesicki nie tylko oddał na ekranie specyficzną atmosferę powojennych Bieszczad, ale też przekazał autentyczny wygląd miejsc, ludzi i zdarzeń. Klimat filmu przywodzi na myśl „Bazę ludzi umarłych” Czesława Petelskiego i „Zerwany most” Jerzego Passendorfera.

Spacer w Bieszczadach, 1958

reż. Władysław Ślesicki

Krótki nastrojowy film pokazujący urok bieszczadzkiej przyrody jesienią. Znaleźć w nim można to, co charakteryzowało późniejszą twórczość Ślesickiego: wyczulenie na piękno, które wkrótce zniknie, zaprezentowane tu także w sposób symboliczny.

Wśród ludzi, 1960

reż. Władysław Ślesicki

Jedyny w swoim rodzaju film krótkometrażowy, którego głównym bohaterem jest pies. Łaciaty kundel przeżywa dramatyczne perypetie niczym bohater filmu sensacyjnego. Film ma luźną i wielowątkową budowę, nie stara się o stawianie point, jest jakby niedomknięty, przez co wielowarstwowy– napisał Kazimierz Kutz.

„Zanim opadną liście”, 1960

reż. Władysław Ślesicki

Dokumentalna ballada o Cyganach, będąca jednym z najbardziej niezwykłych dokonań polskiej dokumentalistyki filmowej. Krytycy analizujący film podkreślają, że nikomu przedtem ani potem nie udało się stworzyć w polskim kinie równie bogatego opisu zwyczajówRomów. Ślesicki uchwycił ich wędrowny tryb życia w ostatniej historycznie chwili.

„Płyną tratwy”, 1962

reż. Władysław Ślesicki

Uważany za jeden z najlepszych i najpiękniejszych filmów Władysława Ślesickiego, a zarazem jedno z najsłynniejszych dzieł Polskiej Szkoły Dokumentu. Głównym bohaterem filmu jest młody flisak z Puszczy Augustowskiej. Przyglądamy się jego wyprawom na jezioro i do leśnego zakątka, gdzie opiekuje się oswojonym drapieżnym ptakiem.

„Ludzie i ryby”, 1962

reż. Władysław Ślesicki

Opowieść o jednym dniu z życia rybaków z Władysławowa. Równolegle kamera obserwuje kobiety pracujące w przetwórni ryb. Ślesicki pozostawił film bez komentarza, pozwalając widzom obserwować trudną fizyczną pracę odbywającą się nad polskim morzem.

„Góra”, 1964

reż. Władysław Ślesicki

Pomysł filmu zrodził się z lektury książki Marii Kownackiej „Szkoła pod obłokami”. Zafascynowany opowieścią o wiejskiej szkole położonej wysoko w górach Ślesicki wyruszył na jej poszukiwanie. Na ekranie widzimy impresję o uporze człowieka, cichym bohaterstwie nauczycielki, która wbrew wszystkiemu walczy, by wypełnić swój obowiązek.

„Rodzina człowiecza”, 1966

reż. Władysław Ślesicki

Najsłynniejszy i najczęściejnagradzany film Władysława Ślesickiego. Inspirowany ideą słynnej wystawy fotografii '”Family of Man'”, surowy zapis jednego dnia z życia chłopskiej rodziny na Pojezierzu Augustowskim. Rytm filmu wyznacza praca ludzi. Obrazowi towarzyszą tylko naturalne dźwięki. Przez krytyków film jest określany jako jeden z najwybitniejszych w historii polskiej kinematografii.

„Chyłe pola”, 1970

reż. Władysław Ślesicki

Ostatni film dokumentalny Władysława Ślesickiego. Łącząc w sobie pierwiastki poetyckiej impresji i studium socjologicznego jest swego rodzaju podsumowaniem całej dokumentalnej twórczości artysty, oraz symbolicznym zwieńczeniem polskiej szkoły dokumentu lat 60. Pokazuje wesele młodej pary górali. Obserwacje weselnych obrządków i radości skromnego biesiadowania przerywają poruszające obrazy trudnego życia w górach.

Opisy filmów pochodzą z wydawnictwa „Polska Szkoła Dokumentu – Władysław Ślesicki” Narodowego Instytutu Audiowizualnego oraz tekstów p. Mikołaja Jazdona.

 

Doc Lab Poland 2018

III sesja Doc lab Poland została organizowana w czasie 34. Warszawskiego festiwalu filmowego w dniach 15-18 października 2018 r. W tym czasie odbyły się indywidualne i grupowe konsultacje projektów filmowych oraz otwarte dla publiczności wykłady — szczegóły

Wcześniej — podczas uroczystej gali zamknięcia 58. Krakowskiego Festiwalu Filmowego poznaliśmy laureatów DOC LAB POLAND 2018.

Nagrody pitchingu DOCS TO START:

Nagroda HBO AWARD, 10 000 zł: SKANDAL, reżyseria Burt Paduk, produkcja Fundacja Promocji Kultury W To Mi Graj, producenci Maciek Ostateki Kacper Jaroszyński.

Nagroda Krakowskiego Klastra Filmowego, bon produkcyjny o wartości 30 000 zł: SPACER Z ANIOŁAMI, reżyseria i produkcja: Tomek Wysokiński, produkcja Ayahuasca Project.

Nagroda Lightcraft – bon postproduckcyjny o wartości 15 000 zł: OSTATNIA WYPRAWA, reżyseria: Eliza Kubarska, produkcja: Braidmade Films, producentka: Monika Braid.

Wyróżnienie Dok Leipizg, udział w markecie koprodukcyjnym: AMBULANS POLSKA SYRIA, reżyseria: Aleksander Zalewski, produkcja: Aksamit, producentka: Anna Kubik-Sobala.

Wyróżnienie European Documentary Network, udział w warsztatach i pitchingach Lisbon Docs: LEKCJE Z DEMOKRACJI, reżyseria: Michał Helwak, produkcja: Metro Films, producent: Marcin Wierzchosławski.

Nagrody pitchngu DOCS TO GO!:

Nagroda ColorOffOn – bon postprodukcyjny o wartości 25 000 zł: LEKCJA MIŁOŚCI, reżyseria: Małgożata Goliszeska, Kasia Mateja, produkcja: Fundacja Widok, producentka: Ania Stylinska.

Wyróżnienie East Doc Platform, udział w spotkaniach koprodukcyjnych East Doc Market: ZWYCZAJNY KRAJ, reżyseria: Tomasz Wolski, produkcja: Kijora Film, producentka: Anita Gawita.

Trzy sesje

Czwarta już edycja Doc Lab Poland ma już za sobą drugą intensywną sesję, która odbyła się w na przełomie maja i czerwca w Krakowie, w połowie kwietnia w stołecznym Centrum Łowicka przeprowadzona została pierwsza sesja. Trzecia — październikowa — towarzyszyła Warszawskiemu Festiwalowi Filmowemu.

Doc Lab Poland 2018 to m.in. pitching DOCS TO GO!, który odbył się na 58. Krakowskim Festiwalu Filmowym oraz indywidualne spotkania z selekcjonerami najważniejszych światowych festiwali (IDFA, DOK Leipzig, Hot Docs, Berlinale, Vision du reel), dystrybutorami, agentami sprzedaży (Autlook Film Sales, Deckert Distribution, Wide Management, First Hand Films, Doc Alliance Films), telewizyjnymi redaktorami zamawiającymi.

Przypomnijmy — DOCS TO GO! jest organizowany od 2012 roku przez Polski Instytut Sztuki Filmowej i Krakowską Fundację Filmową, od 2015 we współpracy z DOC LAB POLAND.

W 2018 r. z Doc Lab Poland współpracują także: DOK Leipzig, najważniejszy niemiecki festiwal filmów dokumentalnych, EDN – European Documentary Network oraz czeski Institute of Documentary Film.

Podczas Krakowskiego Festiwalu Filmowego odbył się też DOC LAB POLAND CO-PRODUCTION MARKET - to jedyne w Polsce spotkania koprodukcyjne dla producentów filmów dokumentalnych, poszukujących partnerów polskich i zagranicznych. Organizowany od 2015 r. market jest częścią programu DOC LAB POLAND i KFF Industry, składającego się także z warsztatów, konsultacji i pitchingów polskich projektów dokumentalnych (DOCS TO START i DOCS TO GO!).

Wzięli w nich udział producenci zagraniczni (Niemcy, Holandia, Francja, Rosja, Dania, Czechy, Finlandia, Szwajcaria i inne) poszukujący w Polsce partnerów do koprodukcji oraz polskie firmy z projektami o międzynarodowym potencjale. Gośćmi DOC LAB POLAND CO-PRODUCTION MARKET byli też przedstawiciele festiwali, funduszy filmowych i telewizji oraz agenci sprzedaży.

Udział w wydarzeniu jest bezpłatny. Uczestnicy otrzymują akredytację Industry, umożliwiającą uczestnictwo w programie branżowym KFF Industry, a w szczególności w pitchingach w DOCS TO START i DOCS TO GO! (31 maja i 1 czerwca 2018) w charakterze obserwatora.

PROJEKTY DOC LAB POLAND 2018

DOC LAB START:

3 CUDA
reżyseria: Bartłomiej Żmuda, produkcja: Marta Pielasz, Paweł Jóźwiak Rodan; Projekcja Identyfikacja

Andrzej Rodan, najsłynniejszy polski ateista, postanawia udowodnić, że cuda nie istnieją. W podróży towarzyszy mu syn, który niedawno przeżył nawrócenie.

CÓRY WĘGLA
reżyseria: Aneta Nowicka, produkcja: Aneta Nowicka

Film opowiada o rytuałach dnia codziennego Anny i innych pracownic w kopalniach, które porzuciły swoją kobiecość, by podołać ciężkiej, fizycznej pracy.

DAN
reżyseria: Jan Szewczyk, Katarzyna Hertz, produkcja: Jan Szewczyk

Dan, osiemnastoletni chłopak ze spektrum autyzmu, który od urodzenia żyje w sercu Białowieskiej Puszczy – ostatniego naturalnego lasu w Europie, uczy się opowiadać o swoim niezwykłym związku z naturą, poprzez język filmowego obrazu.

ID. TWARZE AGATY
reżyseria: Małgorzata Kozera, produkcja: Małgorzata Kozera; DocIT

Dla młodej dziewczyny śmiertelna choroba okazuje się wyzwoleniem i szansą na spełnienie marzeń. Film o walce, przetrwaniu i sztuce.

LEKCJA Z DEMOKRACJI
reżyseria: Michał Helwak, produkcja: Paweł Pluciński; Fundacja Przasnyska

Progresywna demokratka z polskimi korzeniami szuka wśród muzułmanów dominujących w niegdyś polskiej społeczności miasteczka w USA człowieka, którego namaści na swego następcę na fotelu burmistrza.

MARZENIA PAWŁA
reżyseria: Rafał Łysak, produkcja: Wonder Woman Production Natalia Bednarska

Paweł, nietypowy muzyk uliczny, szuka reinkarnacji swojej matki. Jakie są jego prawdziwe motywacje? Czy chce jej coś jeszcze powiedzieć, udowodnić czy upewnić się, że nie stracił jej na zawsze?

MIĘCHO
reżyseria: Marcin Koszałka, produkcja: Marta Szarzyńska; Szarobiuro

Świat dowiedział się o raku Anety Żukowskiej, gdy przedstawiające ją zdjęcie zdobyło nagrodę Grand Press Photo 2016 w kategorii Portret Sesyjny. Jest na nim półnaga i z papierosem. Potem ona – dziennikarka z zawodu – udzieliła dwóch wywiadów dla „Tygodnika Powszechnego” i „Newsweeka”. W pierwszym mówi wprost: Mam raka, nieuleczalnego, rzadkiego, bardzo zaawansowanego. Umieram.

MÓWILI O NIM „PTASZEK”
reżyseria: Aneta Ptak, produkcja: Małgorzata Staroń; STARON-FILM

Po nagłej śmierci Krzysztofa Ptaka, operatora filmowego, Jego córka szuka śladów Ojca w rozmowach z rodziną i filmowcami, z którymi przyjaźnił się przez lata.

SEKRET
reżyseria i produkcja: Tomek Wysokiński
W Afryce Południowej co godzinę znika dziecko. „Sekret” to historia Jerrego – rebelianta i bohatera walki z apartheidem, który wyrusza w samotną podróż, w poszukiwaniu małej dziewczynki skradzionej ze slumsów Kliptown w Soweto.

SKANDAL
reżyseria: Bartosz Paduch, produkcja: Maciek Ostatek, Kacper Jaroszyński; Fundacja Promocji Kultury W To Mi Graj

W 1998 roku kumple z podwórka nagrali płytę. Płyta stała się kultowa, a oni zostali ikonami polskiego rapu. Dziś działają samodzielnie. Czy ponownie uda im się zjednoczyć, aby zagrać koncert z okazji XX-lecia nagrania albumu?

UNtitled
reżyseria: Marta Kasztelan, produkcja: Marta Kasztelan; TURREN

Młodzi Kambodżanie pragną odnaleźć swoich biologicznych ojców. W trakcie poszukiwań odkrywają haniebną tajemnicę jednej z największych misji pokojowych w historii ONZ. Czy odnajdą nieobecnych rodziców i poczucie wewnętrznego spokoju?

ŻYDZI Z WYBORU
reżyseria: Tomer Slutzky, Justyna Gawełko, produkcja: Justyna Gawełko, Shlomo Slutzky; Slutzky Productions

Film opowiada o społeczności w czeskim Krnovie, która od ośmiu lat bezskutecznie usiłuje przejść na judaizm. Ta długa wędrówka niespodziewanie kończy się konwersją, nazywaną przez religijne
autorytety „czarnym Sądem Rabinackim”, co zagraża przyszłości grupy.

DOC LAB GO:

AMBULANS POLSKA – SYRIA
reżyseria: Aleksander Zalewski, produkcja: Aksamit

Urodzona w Polsce w polsko-syryjskiej rodzinie Aida, która przechodzi młodzieńczy bunt, w obliczu wojny domowej w Syrii, jedzie tam wraz z ojcem aby dostarczyć pomoc humanitarną. Czy wspólna podróż pomoże Aidzie zrozumieć kim jest?

DOBRA ZMIANA
reżyseria: Konrad Szołajski, produkcja: Małgorzata Prociak; ZK Studio

Dwie kobiety z dwóch stron ideologicznego podziału. I jedno pytanie: czy ich ojczyzna, Polska, pozostanie demokratyczna, czy też przekształci się w populistyczną dyktaturę?

GLOBUS
reżyserii: Clara Kleininger, produkcja: Magda Borowiec; SQUARE film studio

W wyniku tragicznego wypadku trójka treserów zwierząt z rumuńskiego cyrku traci pracę. Podejmują
walkę o przetrwanie w nowym świecie. Już nic nie będzie tak jak kiedyś…

IMPERIUM
reżyseria: Karol Starnawski, produkcja: Dariusz Sidor; Studio Filmowe „Kadr”

„Imperium” to filmowy tryptyk składający się z losów trzech wybranych bohaterów – Arcaha, Timura i Aleksieja. Każdy z nich mieszka w innym kraju dawnego ZSRR: Armenii (Górnym Karabachu), Gruzji, a także Ukrainie. Co zatem ich łączy? Wojna. Emigracja. Rosja. Podróż przez magiczne i tajemnicze dzikie
tereny dawnego ZSRR. Naszymi przewodnikami po tych terenach są ludzie, których los już od pokoleń zależy od „imperialnych kaprysów”.

JAZDA OBOWIĄZKOWA
reżyseria: Ewa Kochańska, produkcja: Magda Borowiec; SQUARE film studio

Historia ukraińskiej rodziny Polniuków, którzy przyjeżdżają do Polski w poszukiwaniu lepszych perspektyw na przyszłość dla swoich dzieci. Poświęcają wszystko, aby umożliwić im dobry start w życie i dać szansę na zrobienie kariery. Gdzie sięgają granice takiego poświęcenia…?

LEKCJA MIŁOŚCI
reżyseria: Małgorzata Goliszewska, Kasia Mateja, produkcja: Anna Stylińska; Fundacja Widok

Drogi mężu, poświęciłam Ci 40 lat życia, urodziłam i wychowałam szóstkę dzieci, Ciebie nigdy nie było. Teraz mówię: koniec, ta cząstka życia jest moja. Teraz ja bawię się, tańczę śpiewam i robię co chcę, a Ty się nie wtrącaj.

MISJA
reżyseria: Monika Krupa, produkcja: Dorota Mandziara; Trzyfilm Paweł Kwiatkowski

Polski egiptolog od 30 lat nieustannie szuka grobowca królewskiego w Egipcie. Mimo wielu porażek i trudności doszedł do ostatniego już miejsca gdzie może być pochowany faraon. Jeśli uda mi się go znaleźć, będzie to największe wydarzenie współczesnej archeologii.

SEKRETARZ
reżyseria: Joanna Janikowska, produkcja: Anna Gawlita, Karolina Błażejczak; KIJORA Film

Simone ma 29 lat. Wierzy, że komunizm może naprawić Włochy i resztę świata. Czy to prawda?

Retrospektywa ”Władysław Ślesicki — in memoriam„ na 58. KFF

Władysław Ślesicki to reżyser nie tylko „W pustyni i w puszczy” i „Lata leśnych ludzi”. Ceniony jest przede wszystkim za swoją pracę dokumentalisty. W dziesiątą rocznicę śmierci artysty 58. Krakowski Festiwal Filmowy pokazał retrospektywę jego filmów „Władysław Ślesicki – in memoriam”.

Wśród najwybitniejszych dokumentów jednego z twórców „czarnej serii” polskiego dokumentu i piewcy prowincji, nazywanego poetą ekranu wśróc 11 filmow znalazły nagradzane w Krakowie „Płyną tratwy” (Złoty Smok 1962), „Zanim opadną liście…” (Srebrny Lajkonik 1964) i „Rodzinę człowieczą” (Złoty Lajkonik 1966).  

Na poczatku grudnia 2018 roku Fundacja planuje także zorganizowanie pokazów filmów Władysława Ślesickiego w Warszawie.

DOC LAB POLAND Z NAGRODĄ EDN!

 
Adam i Katarzyna Ślesiccy oraz stworzony przez nich program DOC LAB POLAND otrzymali prestiżową nagrodę European Documentary Network.

Podczas tegorocznego Festiwalu Filmu Dokumentalnego w Salonikach, 6 marca, program rozwoju i wsparcia filmów dokumentalnych DOC LAB POLAND oraz jego twórcy Adam Ślesicki i Katarzyna Ślesicka zostali uhonorowani nagrodą EDN – European Documentary Network za szczególny wkład w rozwój europejskiej kultury i kinematografii. Po raz pierwszy nagrodą tą zostali wyróżnieni Polacy i polska inicjatywa.
 
We wcześniejszych latach nagrodę EDN otrzymali np. guru europejskiego dokumentu Tue Steem Müller, Stefano Tealdi i Joan Gonzales za stworzenie Documentary in Europe oraz DocsBarcelona, Nenad Puhovski za Zagreb Dox, Instytut Filmu Dokumentalnego z Pragi, IRDFA – Irańskie Stowarzyszenie Filmowców Dokumentalistów, czy Diana El Jeiroudi i Orwa Nyrabia – twórcy festiwalu DOX BOX w Syrii.

European Documentary Network to założona w 1996 roku światowa organizacja zrzeszająca profesjonalistów filmowych i instytucje z branży dokumentalnej: filmowców, producentów, firmy produkcyjne, dystrybutorów, instytuty i stowarzyszenia filmowe, uczelnie, festiwale, nadawców, telewizje i agencje filmowe. Liczy ponad 1000 członków z ponad 60 państw. Organizuje konsultacje, seminaria, pitchingi i konferencje, co roku wydaje też „EDN Coproduction Guide” – kompendium wiedzy na temat produkcji dokumentalnej. Jest jedną z najważniejszych światowych instytucji działających na rzecz filmu dokumentalnego. Nagroda EDN przyznawana jest od 2005 roku.

– Dziękując za tę nagrodę, dedykuję ją wszystkim filmowcom, którzy zgłosili do nas projekty. Dostajemy to wyróżnienie także dzięki ich ciężkiej pracy podczas sesji warsztatowych oraz pitchingów. Muszę także podkreślić, że DOC LAB POLAND może być organizowany w tak dużej skali dzięki współpracy z naszym głównym partnerem, Krakowskim Festiwalem Filmowym – powiedział Adam Ślesicki, odbierając nagrodę EDN podczas festiwalu Docs in Thessaloniki.

  «   Wstecz